Ukrayna başkentinin sakin bir sokağında çocukların savaşla ilgili hikayelerini unutmaya çalışıyorlar. Başa çıkmalarına yardımcı olmak için her cuma, Çocukların Sesi STK’sı tarafından grup oturumları düzenleniyor.
Psikolog Iryna Zhadik, “Bu, kadınların stres hissetmediği bir saat boyunca burada yaratılan bir tür peri masalı dünyası” diyor. “Aslında psikolojik baskıyı hafifletmeyle ilgili.”
Çocuklar psikologlara özel olarak da danışabilirler. Anna ölümleri hakkında.
“Her şeyi bir şekilde doğuracak ve geleceğimi nasıl planlayacağını hiç beklemiyorum” diye açıklıyor. “Hiçbir şey planlayamıyorum çünkü iki askerin arasında yaşadığım için evime ona bir şeyler düşebileceğini söyleyebilirim.”
Merkezin psikologları, savaşın ülkenin gördüğü zararın doğu bölgelerinden ülke içinde yerlerinden edildi. Luhansk’taki evlerinden kaçtıktan sonra oğluyla birlikte Kiev’e gelen Liudmyla, yerinden edilmenin sadece kısıtlamayı artırdığını söylüyor.
Psikologlar, özellikle meşguliyet içinde bulunduklarını, nüfus arasında duygusal travmanın geçtiğini söylüyor.
“Sonbahardan beri daha çok insan bizi görmeye geliyor. Daha çok bilgisayarı hastası. Şimdi buna ‘yıldönümü şirketi’ diyoruz.
10 yaşındaki uzun kilolu Nazar’a sorulan en büyük hayali neydi?
“En büyüğünün eve geri dönmesi, Ukrayna’nın özgür olması ve Rusya’nın ölmesi” diyor. “Asıl hayalim dönüyor eve. Çok özlüyorum. Çok acı. Hem ruhum hem de aklım için.”